"We zijn geen leine kinderen"/"We are not little school boys" (Flemish & English)

"We zijn geen leine kinderen"/"We are not little school boys" (Flemish & English)

Original Flemish version follows English translation.

Johan Bruyneel is angry. The Belgian Team Director disagrees with the UCI’s treatment of the Teams as though they were little school boys. The recent discussion is just the straw that breaks the camel’s back. “It is yet another decision of the UCI in which we are not involved." And now it’s time to take a hard stance – a boycott of the Tour of Beijing is in the works.

McQuaid suspects Bruyneel of setting up a private league. "If McQuaid is stressed about that, that’s his problem."

Marc Ghyselinck

JB: "The whole discussion we’re hearing now has begun with Daniel Bilalian of France Télévision.
He complained to organizer ASO about the disappointing ratings in the Tour. ASO then went to the UCI.
The first consequence of this discussion was the well-known two days in the Tour of 2009 when we raced without ear pieces.
I was fully against it then and I still am.”

HLN: France Televison has no point when they complain about cycling being boring?

JB: "The spectator value of cycling really is unaffected by the use of the ear pieces. Cycling is a very difficult sport for television. In the first ten stages of the Tour de France or all those stages of the Tour of Spain through the desert, there is just nothing to see. This is how it is. With or without ear pieces the result will be the same. If Cavendish is in shape, you know in advance that he will win as the interests of cycling teams are so large, the budgets so huge and the teams so well organized.”

HLN: Pat McQuaid says that everyone is heard in the debate.

JB: "That's not true. There are so many committees within the UCI. McQuaid can always hide himself somewhere and give the responsibility to an obscure committee. He speaks of the Conseil du Cyclisme Professionnel, but that committee has no vote. And the Management Committee is not elected democratically at all. "

HLN: Why are you talking all the time about security and safety? It is obvious it is about much more.

JB: "The point is that for the umpteenth time a decision with a direct impact on the job of the riders and the functioning of the teams has been made in which we have no voice. I attended a UCI meeting in Geneva. It lasted six hours and brought us nothing.

In the last week of February, Bjarne Riis, Patrick Lefevere and Harold Knebel traveled again to Geneva. After five minutes they understood that their opinion was not desired in the debate. They returned home angry. It was the straw that broke the camel’s back. Opinions of teams and riders are disregarded. Pat McQuaid always says: “You are not the main players in cycling.” I disagree. We feel treated like little kids. That is the core of the conflict. When the key stakeholders continue to manifest, you have to question yourself. But if you persist in misrepresentation as Pat McQuaid does, then you are not a good president.”

HLN: McQuaid wants more freedom for riders. He says riders must go back to using intuition.

JB: “The UCI does nothing for the evolution of cycling. They always take a step back in time instead of evolving our sport. They take a stand against technology and forbid new things. You can not get around that professional cycling is a business where huge commercial interests are at stake. I have said to Pat McQuaid many times that I don’t know any relation between a boss and an employee where the boss cannot give orders. If you pay someone, then you must be able to give them direction.”

“McQuaid complains that riders do not make their own decisions. That's right. Indeed, riders in a team have no total freedom to decide on tactics. If I have a leader and if I have a strategy, then everyone must respect that strategy. A rider who does not agree will have a problem with me. Or he can choose to ride for another team. It is not up to the UCI to decide whether I can do that or not. The UCI must realize that we have commercial interests to defend and that professional cycling in the first place is a TEAM sport. No, riders can not completely decide for themselves. If McQuaid accuses us of preventing them from disobeying us, he is right.”

HLN: The UCI president is also worried about the fact that you might have a second agenda and are busy setting up a private league: the World Cycling Tour.

JB: "McQuaid quotes from a blog of mine. I checked what I wrote. If he makes an association with something on which he is stressed, that's his problem. RadioShack’s contract ends this year and maybe I have spoken with companies about a new sponsorship contract. Maybe I want to leave cycling. Or maybe I am talking about something from my private life. McQuaid makes his own conclusions in an open letter to riders and dares to send similar letters with similar content to organizers…"

HLN: Is it a figment of McQuaid’s imagination?

JB: "Of course there are rumors. Teams come together to exchange opinions. We must unite and stand up for each other. That is also a consequence of the way the UCI has treated us. In his open letter McQuaid attempts to disrupt the unity. His approach is to divide and conquer and that is very shortsighted. He tries to create discord between riders and team leaders. It is a desperate letter.”

"Whatever comes - a private league, a system like in Formula 1, or anything else, cycling will not exist without the UCI, I presume. The UCI remains the authoritative body of cycling and the professional cycling teams. But if a number of teams come together it already seems to be a problem for the UCI. Then there are calls and threats. You know, we don’t care anymore about the threats of McQuaid. If he goes on the way he has been going, maybe we will stop with everything or maybe something else will happen.”

HLN: Does the harsh attitude of the teams lead towards a split regardless?

JB: "In the end we want to see something happen; we want the problem to have a positive outcome. Twenty-four teams from the World Tour and the Pro-Continental circuit unanimously have decided to boycott the Tour of Beijing. You could protest in Majorca or the Circuit Het Nieuwsblad, but at those races you don’t hit the UCI. In Beijing the UCI is the driving force. We are aware of the globalization of cycling and China is a big market. But the decision to organize a stage race over there in October has been taken again over our heads. It is yet another example of how the UCI deals with us. We are not little puppets; we want respect. "

"Again about those radios: the UCI may ban the radios, but it will not prevent me from communicating with my riders. If no radios, then I will give my instructions in a different way. As long as I’m in a race, I will give instructions to my riders. The only way to prevent me from doing that is to kick me out."


Johan Bruyneel is boos. De Belgische ploegleider neemt het niet langer dat de Internationale Wielrenunie UCI de ploegen als kleine kinderen behandelt.

Het hele debat over het verbieden van de oortjes is de druppel die de emmer doet overlopen. 
"Het is de zoveelste beslissing van de UCI waarin we niet zijn gekend."
En nu gaat het hard tegen hard.
Een boycot van de Ronde van Peking ligt in het verschiet.
En McQuaid verdenkt Bruyneel ervan een eigen privé-liga te willen oprichten. 
"Als McQuaid daarover gestresseerd is, is dat zijn probleem."

Marc Ghyselinck

JB: "De hele discussie rond de oortjes is begonnen met Daniël Bilalian van France Télévision. Die heeft bij organisator ASO zijn beklag gemaakt over tegenvallende kijkcijfers in de Tour. ASO is daarmee naar de UCI gestapt. Het eerste resultaat daarvan was die beruchte tweedaagse in de Tour van 2009, wanneer we zonder oortjes hebben gekoerst. Ik was toen fervent tegen en dat ben ik nog steeds."

HLN: Heeft France Télévison geen punt wanneer ze over saai wielrennen klagen?

JB: "De kijkwaarde van het wielrennen wordt door het gebruik van de oortjes niet beïnvloed. Wielrennen is voor televisie een heel moeilijke sport. De eerst tien etappes van de Ronde van Frankrijk of die ritten van de Ronde van Spanje waar een halve dag door de woestijn wordt gereden, daar is niks te zien. Dat is nu eenmaal zo. Met of zonder oortjes, het resultaat zal hetzelfde zijn. Als Cavendish in vorm is weet je op voorhand dat hij gaat winnen. Daarvoor zijn de belangen van wielerploegen te groot, de budgetten te enorm, en zijn de ploegen te goed georganiseerd."

HLN: Pat McQuaid zegt dat iedereen in het debat is gehoord.

JB: "Dat is niet waar. Er zijn zoveel commissies binnen de UCI dat McQuaid zich altijd wel ergens kan verstoppen. Hij spreekt over de Conseil du Cyclisme Professionel, maar die heeft geen stem. En het Management Comité is niet democratisch verkozen."

HLN: Waarom gaat het de hele tijd over veiligheid? Er staat duidelijk veel meer op het spel.

JB: "Het gaat erom dat voor de zoveelste keer een beslissing is genomen die een directe impact heeft op de job van de renners en het functioneren van de ploegen, waar we niet in zijn gekend. Ik heb in Genève een meeting van de UCI bijgewoond. Die vergadering heeft zes uur geduurd en niets opgebracht. In de laatste week van februari zijn Bjarne Riis, Patrick Lefevere en Harold Knebel opnieuw naar Genève gereisd. Na vijf minuten hadden ze begrepen dat ze zich in het hele debat niet te mengen hadden. Ze zijn kwaad naar huis teruggekeerd. Het was de druppel die de emmer liet overlopen. Met ploegen en renners wordt geen rekening gehouden. Pat McQuaid zegt altijd: jullie zijn niet de belangrijkste spelers in het wielrennen. Ik ben het daar niet mee eens. We voelen ons behandeld als kleine kinderen. Daar ligt de kern van het conflict. Wanneer de belangrijkste betrokkenen zich blijven manifesteren, dan moet je jezelf in vraag stellen. Maar als je volhardt in de boosheid zoals Pat McQuaid doet, dan ben je geen goede voorzitter."

HLN: McQuaid wil een grotere vrijheid voor de renners. Het moet weer om intuïtie gaan, vindt hij.

JB: "Ik ken geen enkel nieuw reglement van de UCI dat in het teken van de evolutie staat. Ofwel wordt iets verboden, of we gaan terug in de tijd. Je kunt er niet rond dat de professionele wielersport een bedrijf is waar enorme commerciële belangen op het spel staan. Ik heb Pat McQuaid al dikwijls gezegd dat ik geen enkele relatie tussen baas en werknemer ken waarin de baas geen orders mag geven. Als je iemand betaalt, dan heb je ook iets te zeggen."

"McQuaid klaagt dat renners niet zelf beslissingen kunnen nemen. Dat klopt. Renners hebben in een ploeg geen vrijheid om te beslissen. Als ik een kopman heb en ik heb een strategie, dan moet iedereen die strategie respecteren. Een renner die dat niet doet krijgt met mij te maken. Of hij moet voor een andere ploeg gaan koersen. En het is niet aan de UCI om te zeggen dat ik dat niet mag doen. De UCI moet beseffen dat we commerciële belangen te verdedigen hebben en dat het profwielrennen in de eerste plaats een ploegsport is. Neen, renners mogen niet zelf beslissen. Als McQuaid ons dat verwijt heeft hij nog gelijk ook."

HLN: De UCI-voorzitter vreest ook dat je een andere agenda hebt en bezig bent met de oprichting van een privé-liga: de World Cycling Tour.

JB: "McQuaid citeert uit een blog van mij. Ik heb nog eens opgezocht wat ik heb geschreven. Als hij die zin in verband brengt brengt met iets waarover hij zelf gestresseerd is, is dat zijn probleem. RadioShack is einde contract, misschien spreek ik wel met bedrijven over een nieuw sponsorcontract. Misschien wil ik weg uit het wielrennen. Of het gaat om iets uit mijn privé-leven. McQuaid zet zijn eigen conclusies in een open brief en stuurt brieven met gelijkaardige inhoud naar organisatoren. Dat durft hij ook."

HLN: Is het een hersenspinsel van McQuaid?

JB: "Er zijn natuurlijk geruchten. Ploegen komen samen om van opinie te wisselen. We moeten ons verenigen en voor elkaar opkomen. Ook dat is het gevolg van de manier waarop de UCI ons behandelt. Met zijn open brief probeert McQuaid de eenheid te verstoren. Het is verdeel en heers. En erg doorzichtig. Hij zet renners tegen ploegleiders op. Het is een wanhopige brief."

"Wat er ook komt — een privé-liga, een systeem zoals in de Formule 1 — het wielrennen zal niet bestaan zonder de UCI. Daar ga ik van uit. De UCI blijft het gezagsorgaan van het wielrennen en van de professionele wielerploegen. Maar als een aantal ploegen samen komen ziet de UCI een probleem. Dan wordt er gebeld en gedreigd. Welnu, de dreigemenen van McQuaid kunnen ons niet meer schelen. Als het zo verder gaat hoeft het voor ons niet meer. Dan stap ik er misschien uit of gebeurt er iets anders."

HLN: Leidt jullie harde houding dan toch naar een splitsing?

JB: "We willen dat er eindelijk iets gebeurt, dat het probleem een positieve uitkomst krijgt. Vierentwintig ploegen uit de World Tour en het Procontinentaal circuit hebben unaniem besloten tot een boycot van de Ronde van Peking.  Je kunt wel protesteren in Mallorca of de Omloop Het Nieuwsblad, maar daar tref je de UCI niet mee. Peking, daar is de UCI de drijvende kracht. We zijn ons bewust van de mondialisering van het wielrennen. En China is een grote markt. Maar de beslissing om daar in oktober een rittenkoers te organiseren is weer boven onze hoofden genomen. Het is het zoveelste voorbeeld van hoe de UCI ons behandelt. We zijn geen kleine kinderen, we willen respect."

"Om het nog één eer over de oortjes te hebben: de UCI mag de radio’s willen verbieden, mij zal het niet beletten om te communiceren met mijn renners. Als het niet via radio’s is, dan geef ik mijn instructies wel op een andere manier. Zolang ik in de koers zit, geef ik instructies aan mijn renners. De enige manier om mij dat te beletten is mij eruit te gooien."

Share this!